पाहता क्षणी तू नजरेत भरला, पण हे मनाला कळायला वेळ लागला वाटले होते की तू जाणून घेशील, पण कळले की तू कुणा दुसरीचा झाला खूप खूप रडले मी , पण अश्रू पुसायला तिथे कुणीही नव्हते तरीही तरीही, मी माझ्या मनाला हे समजावले होते की, थांब तो येईल, तो येईल, पण ते सुद्धा वाट पाहता-पाहता सुकुनी गेले किती समजावू या वेड्या मनाला, की, तू तर माझ्यावर प्रेम नाही केले पण हे मन सुद्धा ना, तुझ्याशिवाय दुसर्या कुणाचा विचार नाही करत तुला विसरण्याचा प्रयत्न करूनही विसरूनही नाही शकत एक सांगू, हे मन शेवटपर्यंत तुझ्यासाठीच वेडे असेल................... |
No comments:
Post a Comment